Klasy filtrów powietrza G4, F7, F9, ISO ePM
Wybór właściwej klasy filtra powietrza wpływa bezpośrednio na jakość powietrza w budynku, żywotność centrali wentylacyjnej oraz koszty eksploatacji. W tym przewodniku wyjaśniamy różnice między poszczególnymi klasami filtrów oraz ich odpowiednikami w aktualnie obowiązującej normie ISO 16890.
Stara i nowa klasyfikacja filtrów powietrza
Do 2016 roku filtry powietrza klasyfikowano według normy EN 779 (klasy G3–G4, M5–M6, F7–F9). Obecnie obowiązującym standardem jest norma ISO 16890, która opisuje skuteczność filtracji względem konkretnych frakcji pyłu zawieszonego (PM1, PM2,5, PM10). Oznaczenia EN 779 wciąż funkcjonują w branży jako punkt odniesienia, dlatego poniżej prezentujemy obie klasyfikacje wraz z ich przybliżonymi odpowiednikami.
Filtry klasy G3 i G4 (ISO Coarse)
Filtry klasy G3 i G4 to filtracja wstępna (zgrubna), odpowiadająca klasie ISO Coarse w normie ISO 16890. Zatrzymują największe zanieczyszczenia: kurz, pyłki roślin, sierść, liście. Stosowane są jako pierwszy stopień filtracji w centralach wentylacyjnych, chroniąc wymienniki ciepła i dokładniejsze filtry przed szybkim zapchaniem. Klasa G4 to najczęściej spotykany standard w filtrach kieszeniowych stosowanych jako filtracja wstępna.
Filtry klasy M5 i M6 (ISO ePM10)
Filtry średniej dokładności, odpowiadające klasie ISO ePM10. Zatrzymują drobniejsze cząstki niż filtry G3/G4, w tym część pyłu PM10. Stosowane jako filtracja pośrednia, np. w instalacjach o podwyższonych wymaganiach jakości powietrza lub jako etap przejściowy przed filtrem dokładnym.
Filtry klasy F7, F8 i F9 (ISO ePM1)
Filtry dokładne klasy F7–F9 odpowiadają klasie ISO ePM1 i zapewniają najwyższy poziom filtracji spośród filtrów standardowych (bez HEPA). Skutecznie zatrzymują drobny pył, w tym znaczną część frakcji PM2,5 i PM1, pyłki oraz zarodniki grzybów. Stosowane są jako drugi stopień filtracji – po filtrze wstępnym G4 – w budynkach biurowych, obiektach medycznych, gastronomii i wszędzie tam, gdzie liczy się wysoka jakość powietrza. Sprawdź naszą ofertę filtrów kieszeniowych klasy F7 i F9.
Tabela porównawcza klas filtrów
G3/G4 → ISO Coarse – filtracja wstępna, grube zanieczyszczenia
M5/M6 → ISO ePM10 – filtracja pośrednia
F7/F8 → ISO ePM1 (niższy zakres) – filtracja dokładna
F9 → ISO ePM1 (wyższy zakres) – filtracja bardzo dokładna
Jak dobrać klasę filtra do centrali wentylacyjnej?
W typowej instalacji wentylacyjnej stosuje się układ dwustopniowy: filtr wstępny klasy G4 chroniący centralę i wydłużający żywotność filtra dokładnego, oraz filtr dokładny klasy F7 lub F9, odpowiadający za faktyczną jakość powietrza nawiewanego do pomieszczeń. Dobór klasy zależy od lokalizacji obiektu, przeznaczenia pomieszczeń oraz wymagań normowych. W razie wątpliwości skontaktuj się z nami – pomożemy dobrać odpowiednią klasę filtracji.
Filtry TECHMES zgodne z normą ISO 16890
TECHMES produkuje filtry kieszeniowe zgodne z normą ISO 16890, potwierdzone niezależnym certyfikatem badawczym – szczegóły znajdziesz na stronie Certyfikaty. Oferujemy filtry w klasach G4, M5, F7 i F9, w tym w wymiarach na wymiar, dopasowanych do central wentylacyjnych różnych producentów.
Najczęstsze pytania o klasy filtrów powietrza
Czy klasa F7 to to samo co ISO ePM1?
Nie ma jednego, sztywnego przelicznika 1:1 między starą normą EN 779 a ISO 16890 — obie normy mierzą co innego (EN 779 wagowo, ISO 16890 względem konkretnych frakcji PM). W praktyce filtr F7 zazwyczaj odpowiada niższemu zakresowi klasy ISO ePM1.
Jaką klasę filtra wybrać do biura?
Standardowo stosuje się układ G4 (filtr wstępny) + F7 lub F9 (filtr dokładny), zależnie od wymagań jakości powietrza w budynku.
Czy wyższa klasa filtra zwiększa zużycie energii przez wentylator?
Filtry dokładniejsze (F9) mają wyższy opór przepływu powietrza niż filtry wstępne (G4), co może nieznacznie zwiększyć zużycie energii — dlatego stosuje się je jako drugi stopień, po filtrze wstępnym, który przejmuje większość zanieczyszczeń.